Hazelaar - Ik geef toegang tot wijsheid
De Hazelaar heeft geen haast
Voor wie goed kijkt, zijn de katjes van de hazelaar al vanaf de zomer zichtbaar.
Als kleine groene knopjes zie je ze aan de uiteinden van de jonge twijgen, waar ze zich in alle rust ontwikkelen. Stapje voor stapje worden ze langer en pas wanneer het blad aan het einde van de herfst is gevallen, worden ze duidelijk zichtbaar.
De Hazelaar heeft geen haast. Pas tegen eind januari of begin februari gaan de katjes open, en geeft hij wolken vol stuifmeel mee aan de wind.
Het zijn de mannelijke bloemen die zich in volle glorie laten zien en als prachtige gele slingers aan de bomen hangen.
In de volksgeneeskunde werden de katjes vlak voor de bloei geoogst, dus wanneer de kleine schubjes nog stevig gesloten zijn. Ze hebben geen imposante geneeskracht, maar de katjes werden soms ingezet bij nervositeit, onrust rond de seizoenswisselingen, preventie van hooikoorts en om het zenuwstelsel weer in balans te brengen.
Dat is zo gek nog niet, want stuifmeel is rijk aan nutriënten en bevat onder andere mineralen en B-vitamines, stoffen die een rol spelen in het goed functioneren van het zenuwstelsel.
Vrouwelijke bloemen
Naast de mannelijke katjes die we allemaal zo goed kennen, draagt de Hazelaar ook vrouwelijke bloemen. Je moet goed kijken om ze te zien, maar al vanaf de zomer zitten ze veilig genesteld in de oksels van de twijgen.
In de loop van de winter ontwikkelen ze zich tot kleine knopjes en vlak voordat de mannelijke katjes hun wolken met stuifmeel vrijgeven, gaan de vrouwelijke bloemen open en verschijnen er 2 tot 4 felrode stempels. Klaar om het stuifmeel op te vangen.
De kleine vrouwelijke bloemen
Jaar rond observeren
Nog steeds heeft de Hazelaar geen haast, want ondanks dat de bloem is bestoven, vindt de daadwerkelijke bevruchting pas plaats in maart of april. Wanneer de sapstroom goed op gang gekomen is en er voldoende aanvoer is van voedingsstoffen om de bevruchte bloemen te laten uitgroeien tot stevige nootjes die in de herfst van de boom vallen.
Het is werkelijk een wonderlijk proces en meer dan de moeite waard om het jaar rond te observeren.
Het jaar rond?
Ja! Want als je daadwerkelijk de tijd neemt om dit proces stap voor stap te observeren, dan ontdek je waarom de Hazelaar in mythen en volksverhalen zo sterk verbonden is met wijsheid.
Wijsheid heeft ruimte nodig
Want wijsheid is niet iets wat je vergaart in het kijken van een YouTube-filmpje, een TikTok van 30 seconden of in microlearning.
Het is ook niet iets wat je vindt door van de ene opleiding naar de volgende te hollen. Door boek na boek te verslinden of door besties te worden met ChatGPT.
Wijsheid heeft geen kennis nodig. Wijsheid moet doorleefd worden. Wijsheid heeft vragen nodig in plaats van antwoorden. Maar bovenal heeft Wijsheid ruimte nodig om zich in alle rust te ontvouwen.
Ruimte om te observeren, ruimte voor overpeinzingen, ruimte voor intuïtief weten, ruimte om te luisteren voorbij het denken, ruimte om te herinneren.
Maar deze ruimte is vandaag de dag een schaars goed. Schaarser dan welk mineraal er ook op Groenland te vinden is. Als we iets willen weten, dan verwachten we binnen 1,5 seconden een antwoord.
Wie heeft de wijsheid in pacht?
Tegelijkertijd zijn we continu sceptisch over het antwoord, want die leuke vlogger zegt A, je opleiding zegt B, het boek dat je aan het lezen bent geeft de voorkeur aan methode C en op TikTok toch echt D. Dan maar aan AI vragen, maar vriend Chat en Gemini hebben gelijk een fittie, Claude rolt met zijn ogen en Perplexity slaakt een diepe zucht van ellende en vertelt je dat AI niet bepaald betrouwbaar is.
Maar wat nu als je jezelf weer eens ruimte zou gunnen? Ruimte om de onnoemelijke hoeveelheid ervaring, kennis en wijsheid die je in je leven al vergaard hebt de kans te geven om te spreken? Ruimte om jezelf te horen?
Oké, eerlijk is eerlijk, je krijgt misschien geen antwoord op de vraag hoe laat de volgende bus vertrekt.
Maar wedden dat je veel sneller het antwoord vindt op de vraag waar je hoofdpijn vandaan komt? Waarom je altijd moe bent. Waarom je zo slecht slaapt. Wat je zieke lijf je toch probeert te vertellen. Waarom je steeds over je eigen grenzen gaat. Of je echt een andere baan moet zoeken of hoe je toch in vredesnaam gelukkig wordt.
Om nog maar te zwijgen over contact maken in een meditatie, met gidsen, het universum en al wat nog meer. Hoe ga je dat doen als er zelfs geen ruimte is om jezelf te horen?
Hazelaar geeft toegang tot wijsheid
Dan staat de rustige, maar o zo wijze Hazelaar voor je klaar om je te helpen loslaten.
Van de gedroogde katjes, geoogst vlak voor de bloei, kun je een kopje thee zetten, of je kunt ze branden als wierook.
Dan helpt Hazelaar om de bevestiging die je zoekt in de buitenwereld los te laten. De neiging om overhaaste conclusies te trekken. De drang om door te blijven hollen en meer kennis en weetjes te vergaren.
Hij zal je helpen om los te laten wat je denkt te weten, om zo toegang te krijgen tot wat je wilt weten. Om dat te zien waar je altijd overheen kijkt. Om je te realiseren hoe wijs je eigenlijk al bent en om verdere wijsheid in alle rust te laten ontvouwen.
Want kennis alleen is als de mannelijke katjes die in het vroege voorjaar vol bombarie de bomen sieren. Maar om tot het nootje van wijsheid te komen, is jouw innerlijke wereld nodig. De stilte en de rust van de vrouwelijke bloem. Want hier, compleet onopgemerkt door de buitenwereld, vindt de echte magie plaats. De bestuiving, bevruchting en de langzame ontwikkeling tot jouw eigen voedzame wijsheid.
Wijsheid die geen bevestiging nodig heeft. Wijsheid die geen enkele AI in huis heeft. Doorleefde wijsheid, levenswijsheid.
En in de nabije toekomst misschien wel het schaarste goed op aarde.
Warme groet,
Astrid 🌿