Berk - Vrouwe van het Bos

Een echte pioniersboom

Wat is het fantastisch weer! Niet alleen in de Lage Landen is het ronduit voorjaar, maar ook hier in Zweden.

Sinds een week is de temperatuur overdag boven nul en is de sneeuw grotendeels verdwenen. Het zonnetje schijnt uitbundig, de vogeltjes kwetteren er vrolijk op los en de paarden zijn strontvervelend. Ook zij hebben de voorjaarskolder in de kop, haha.

Het is de tijd van het jaar dat het aan alle kanten begint te kriebelen. Om de mouwen op te stropen, iets nieuws te doen, of onbekend terrein te gaan verkennen.

Afgelopen week mocht de Berk dan ook centraal staan in de lessen van de Jaaropleiding Kruidenvrouw. Ze maakte onder de cursisten heel wat los, zoveel dat ik besloot om haar verhaal ook hier te delen. 

Om in gang te zetten wat mag gaan stromen. 

Geniet van de prachtige energie van de Berk en het schitterende voorjaarsweer.

Vrouwe van het Bos

Berk staat met haar rug naar me toegekeerd.

Haar lange, sierlijke takken wiegen zachtjes in de wind en haar witte bast glinstert in het zonlicht. Ze is slank met ranke takken, maar allesbehalve een fragiele boom.

Ze is onbevreesd, veerkrachtig, taai en uiterst winterhard. Als echte pioniersboom groeit ze op plekken waar geen andere boom kan groeien. Ze is dan ook de eerste die verschijnt op braakliggende grond, na bosbranden, kaalslag en daar waar het ijs smelt.

Ik sla haar gade terwijl ze met een intense blik de verte in kijkt. Ik volg haar blik en zie oneindige leegte en chaos tegelijk. Ik krijg er een onbestemd gevoel van.

Ze merkt me op en met een vriendelijke glimlach draait ze zich om en ziet de verwarring op mijn gezicht. Ze steekt haar hand uitnodigend naar me uit en ik pak hem vast. Ik voel zachtheid, geborgenheid en liefde, maar bovenal een haast overweldigend gevoel van vastberadenheid en kracht.

Haar energie stroomt mijn aderen in, steeds sneller en sneller, en ik voel hoe het alles reinigt wat het op zijn pad tegenkomt. Belemmerende overtuigingen, angst, weerstand tegen verandering en alles wat me tegenhoudt om aan een nieuwe fase in mijn leven te beginnen.

Want hoeveel zin ik ook heb in een nieuw begin, het valt niet mee om uit je comfortzone te stappen. Om jezelf bij elkaar te rapen en je schouders er (weer) onder te zetten.

De energie van Berk gonst door mijn hele ziel en zaligheid en verwijdert blokkades waarvan ik het bestaan niet wist. Binnen enkele seconden tintel ik van top tot teen en voel ik hoe mijn wangen gloeien.

Ik kijk haar verwonderd aan. Ze glimlacht me toe en zonder woorden draait ze zich om en nodigt ze me, met een sierlijk handgebaar, nogmaals uit om haar blik te volgen.

Nieuwsgierig kijk ik in de verte en een wereld vol oneindige mogelijkheden gaat voor me open.

Waar eerst leegte en chaos was, strekken zich nu vele heldere wegen voor me uit. Als zilveren slangen kronkelen ze door het landschap en lonken uitnodigend om bewandeld te worden.

Waar mijn blik vooruit eerst weerstand en angst opriep, roept het eindeloze landschap nu blijdschap en enthousiasme op.

Ik kan niet wachten om op pad te gaan en ik kijk haar vragend aan.

Ze knikt me bemoedigend toe.

Ga maar, meisje, het maakt niet uit welk pad je inslaat. Elke weg biedt zijn eigen avontuur en elke weg leidt naar je eindbestemming. De enige fout die je kunt maken in het leven is stilstaan.

Mocht je deze boodschap ooit vergeten, luister dan in het vroege voorjaar naar het stromen van mijn sap, drink een glas thee van mijn bladeren of draag me bij je en voel hoe alles weer in beweging komt.

Zo kun je het leven vormgeven waar je zielsgelukkig van wordt. 

Warme groet,
Astrid 🌿

Lees hier het volgende verhaal (vanaf 12 maart)

Lees hier het vorige verhaal